Sport, politiek en geld: voetbalbaas Infantino, Trump en Musk slapen samen op hetzelfde kussen

Gepubliceerd op 2 juli 2026 om 09:20

President Trump ontvangt de vredesprijs van de FIFA uit handen van Gianni Infantino. © ANP / ANP

Helaas. Weer net niet. Oranje en penalty’s, een ongelukkige combinatie waarvan we de afloop vooraf kunnen invullen: over en uit. Ons collectieve trauma herhaalt zich. De teleurstelling is groot, maar de manier waarop voelt vertrouwd. Het ritueel daarna ook: analyses, nabeschouwingen met oud-voetballers op televisie en de vraag of de bondscoach moet blijven. Het WK is vermaak, amusement rondom de belangrijkste bijzaak van de wereld. Vier weken lang leven we in de geruststellende illusie dat het ergens écht over gaat. Vier weken lang geen zorgen, geen Trump, geen oorlog, geen Straat van Hormuz, geen stijgende benzineprijzen aan de pomp. Alleen maar opstellingen, tactiek, VAR, buitenspel verlenging en uiteindelijk penaltyseries. Het WK gaat nu verder zonder ons. En precies dan dringt de werkelijkheid zich weer aan ons op.
Terwijl wij met z’n allen naar het FIFA-circus kijken verandert de wereld ongemerkt van karakter. Sport, politiek en economie zijn allang geen gescheiden werelden meer. Ze hebben de handen in elkaar geslagen en zijn samengesmolten tot één machtsblok. Alsof Gianni Infantino, Donald Trump en Elon Musk samen op een kussen slapen. De één verkoopt spektakel. De ander verkoopt macht. En de derde bezit inmiddels het speelveld, oftewel het wereldtoneel waarop het zich allemaal afspeelt. Hun strategie is gebaseerd op de aloude Romeinse uitdrukking: "Geef het volk brood en spelen." Door ons tevreden te houden met voedsel en grootschalig vermaak, om zo de aandacht af te leiden van hun politieke spelletjes.


Er is een revolutie gaande in de wereld maar dan anders: niet met militairen en tanks op straat, met boze burgers die paleizen bestormen om presidenten of koningen uit hun zetel te jagen. Maar middels een stille overname van de macht via beurzen, aandelen, algoritmes, satellieten en digitale infrastructuur. Sport, politiek en economie zijn één wereld geworden. Gezaghebbers komen niet meer uit politieke partijen maar rechtstreeks uit directiekamers. CEO’s en familieleden bepalen het buitenlands beleid. Het zijn met name de Tech miljardairs die de wereld via hun communicatienetwerken, digitale betaalinfrastructuren, satellieten en datacentra beheersen. Macht wordt geprivatiseerd. De overheid wordt buitenspel gezet.


Voor het eerst in de wereldgeschiedenis is één persoon rijker dan het overgrote deel van alle landen op deze aarde. Is een persoon machtiger dan regeringen of parlementen. Geen president. Geen koning. Een machthebber die niet beëdigd is door een eed of belofte aan een hogere macht of grondwet. Maar wel één persoon die de controle heeft over alles waar staten, landen en wij mensen, afhankelijk van zijn: satellieten, communicatiesystemen, kunstmatige intelligentie, mobiliteit en internet. Aangenaam Elon Musk, alleenheerser met een te groot ego. Niemand heeft op hem gestemd. Toch is hij in staat om oorlogen te beïnvloeden. Markten te laten crashen. Overheden te dwingen om te doen wat hem past. Een satelliet uitzetten is tegenwoordig machtiger dan een veto in de Veiligheidsraad. Macht is niet langer publiek. Macht is privébezit geworden. De staat heeft zichzelf stukje bij beetje uitbesteed aan bedrijven die groter zijn dan landen, den overheden, dan naties.


Wij denken nog steeds dat vrije verkiezingen en stemrecht dé pijlers van democratie zijn. Maar dit is geen democratie, dit is een oligarchie; een kleine, bevoorrechte groep mensen die de macht in handen heeft. Gebouwd op innovatie en vooral hebzucht. Ideologie speelt geen rol. Links of rechts? Groen of religie? Enkel folklore voor verkiezingsdebatten. De echte machthebbers spreken een andere taal: kapitaal, data, Tech, AI, macht, totale controle. Té bizar om waar te zijn.
Misschien is het WK daarom zo prettig voor ons. Negentig minuten en soms langer, afleiding over tactiek, bal binnen of buiten de lijn, goal of geen goal, buitenspel of niet. Wie de meeste doelpunten scoort, wint. Helaas, het is maar een spelletje. De echte wereld is veranderd, het speelveld is verkocht. En de opperscheidsrechter? Die slaapt samen met Infantino en Trump op hetzelfde kussen.

Kees van den Hombergh
Roermond, 2 juli 2026

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.